Ook als je niet bewust intuïtief communiceert met je overleden huisdier, kan je nog steeds tekenen en signalen van hem/haar opvangen. Je hoeft alleen maar te weten waarop te letten!
Communiceren met overledenen
Wanneer een dier overlijdt, betekent dat, dat zijn/haar ziel zich losmaakt van het fysieke lichaam. Het lichaam stopt met leven, maar de ziel blijft voortbestaan. En in veel gevallen, komen deze zielen nog graag op bezoek bij de mensen en dieren waarmee ze hun fysieke leven gedeeld hebben.
Door middel van intuïtief communiceren kan je op zielsniveau contact maken met deze overleden dieren en informatie uitwisselen, een gesprek voeren. Iedereen kan dat, ook al zijn veel mensen ‘vergeten’ hoe dat moet (lees meer over mijn cursus dierencommunicatie). Maar zelfs als je niet bewust intuïtief communiceert met jouw overleden dier, kan je nog steeds tekenen en signalen opvangen die bevestigen dat hij/zij bij jou is.
Veel zielen (dit geldt voor dieren en mensen) communiceren namelijk regelmatig met hun nabestaanden. Ze vinden het fijn om erkent te worden door hun geliefden (dat ze er nog zijn, ook al hebben ze geen lichaam meer), andere keren willen ze troost, ondersteuning en/of liefde bieden en soms brengen ze een specifieke boodschap.
Verschillende tekenen en signalen
Signalen van zielen kunnen op verschillende manieren doorkomen. Ik zet er een aantal hieronder uiteen:
Aanwezigheid voelen
Het kan zijn dat je simpelweg de aanwezigheid van jouw overleden dier voelt. Dit is vaak een vertrouwd gevoel, het idee dat je dier gewoon weer naast je zit of ligt, of in dezelfde ruimte aanwezig is, net zoals toen hij/zij er nog was. Even kan je ervan onder de indruk zijn dat je dier terug is, of lijk je een seconde vergeten te zijn dat je dier is overleden.
Dit komt, doordat jouw eigen ziel, de ziel van het dier opmerkt. Er is onderling contact – vandaar dat vertrouwde gevoel. Vaak duurt dit kort, omdat de hersenen al snel het signaal kunnen afgeven: “Maar dat kan helemaal niet, want hij/zij is er niet meer!”
Je mag wanneer dit gebeurt op jouw gevoel vertrouwen, op jouw intuïtie. Schuif de gedachte dat het niet kan aan de kant en concentreer je op het fijne gevoel dat je dier er weer is. Zo erken je de aanwezigheid van jouw dier en dat zal hij/zij zeker op prijs stellen!
Fysieke zintuigen
Ook je fysieke zintuigen kunnen op bepaalde momenten de ziel van je dier opmerken. Sommigen mensen zien vanuit hun ooghoek hun overleden hond door de gang lopen. Anderen voelen hun geliefde kater langs hun been strijken. Ook geur kan hierin een rol spelen; dat je vanuit het niets opeens de specifieke geur van je dier weer ruikt, ook al zijn alle mandjes, dekens en speeltjes al lang geleden gewassen en opgeruimd. Hetzelfde geldt voor gehoor: wanneer je helderhorend bent, kan je soms nog steeds de nageltjes op het laminaat horen tikken, het voor jou bekende geluid van toen je hond door de woonkamer liep.
Deze tekenen en signalen zijn nog steeds intuïtief; ze worden nog steeds vanuit de ziel van jouw dier, naar jouw ziel gestuurd. Alleen in dit geval zet jouw lichaam deze energetische tekenen om naar fysieke signalen, hoe mooi is dat!
Elektriciteit
Zielen bestaan uit energie en energie heeft een bepaalde frequentie. Elke ziel heeft een eigen, persoonlijke frequentie. En als die overeenkomt met of in de buurt zit van de frequentie van elektriciteit, dan kan het zijn dat de ziel daarmee ‘speelt’. Een lampje dat begint te flikkeren, een televisie die opeens aangaat of een verstoring op een computer of telefoon, bijvoorbeeld.
Wanneer dit gebeurt en je eerste ingeving is jouw overleden huisdier, dan mag je erop vertrouwen dat er wederom contact is op zielsniveau en dat je huisdier je op deze manier kenbaar maakt, dicht bij jou te zijn.
Andere externe signalen
Het kan ook zijn dat je opeens je favoriete liedje meerdere malen hoort op de radio, of dat een bepaalde tekst in een lied of gedicht je opvalt waar je eerder nog geen aandacht aan had geschonken. Of dat je een boek openslaat op een bladzijde waarin een rake boodschap te lezen is, passend op dat moment in jouw leven.
Ook dat kunnen signalen zijn van overleden dieren. Zij kunnen – eventueel in samenwerking met andere zielen én met jouw ziel – bepaalde dingen orkestreren, om jouw aandacht te trekken, om jou gewaar te maken van hun aanwezigheid en/of om een boodschap over te brengen.
Natuurlijke signalen
De natuur helpt graag een handje mee aan de liefdevolle missie van overleden dieren om hun mensen te bereiken; welbekend is dat vlinders en libellen vaak door overleden zielen ‘gestuurd’ worden. Maar ook vogeltjes, specifieke bloemen of (witte) veren kunnen opeens opduiken na het overlijden van je dier.
Zoals bij alle voorgaande voorbeelden; luister naar jouw gevoel. Is het toeval dat je opeens zoveel vlinders ziet of dat je een mooie veer vindt? Of voelde je er een emotie bij, moest je meteen aan je dier denken? Daarin zit het antwoord; daaraan kan je intuïtief aanvoelen of het een aan jou gericht teken betreft.
Dromen
Een van de mooiste manieren waarop overleden dieren contact met ons zoeken – vind ik zelf – is via onze dromen. Onze hersenen willen vaak verklaringen vinden voor alles wat er om ons heen gebeurt. ’s Nachts echter, staan de hersenen op een lager pitje. Er is dan meer openheid, meer ruimte voor je intuïtie en gevoelswereld. De meeste mensen zijn intuïtief daardoor veel ontvankelijker, wanneer zij slapen. En daar maken onze overleden dierbaren dankbaar gebruik van!
Zo kan het zijn dat jouw huisdier jou in een droom bezoekt. Om zichzelf even te laten zien, of misschien wel om een (al dan niet symbolische) boodschap mee te geven.
Het punt met dromen is alleen dat je tijdens of niet lang na de droom (in ieder geval voor de diepe slaapfase) wakker moet worden, wil je je de droom herinneren. Als je wakker wordt en je kan je de droom waarin jouw overleden dier aanwezig was nog voor je halen, schrijf hem dan meteen op. Een droom kan snel vervagen en het is fijn om het gevoel op een later moment nog eens terug te halen, wanneer je deze weer doorleest.
Toeval of…?
Dit zijn enkele manieren waarop zielen ons laten weten dat ze er nog zijn, maar er zijn er zeker nog meer. Sta open voor alle mogelijkheden en let op ‘toevalligheden’. Want wellicht is het geen toeval dat je opeens veel witte veertjes tegenkomt, je je hond nog wel eens ruikt of een liedje dat je zo mooi vindt vaker dan normaal hoort.
Ook belangrijk: creëer vooral geen tunnelvisie, maar stel je open voor álle mogelijke signalen. Niet elke ziel kan zich namelijk op elke manier kenbaar maken. Dus als je vraagt of jouw dier het lampje waar je op dat moment naar staart wil laten flikkeren en jouw dier kan dat niet, dan mis je misschien net de hele zwerm kleurrijke vlinders die aan je raam voorbijvliegt!